Rachmaninow. Szczedrin... (Tragedia don José)

Terminy

Rachmaninow. Szczedrin... (Tragedia don José)

Premiera w Operze Krakowskiej
3 lutego 2012

Realizatorzy:

Choreografia i reżyseria: Ondrej Šoth
Scenografia i kostiumy: Andrii Sukhanov

Spektakl powstał w koprodukcji ze Słowackim Teatrem Narodowym  (Slovenské národné divadlo) w Bratysławie

Obsada:

BALET OPERY KRAKOWSKIEJ

Brak informacji o datach

Wieczór, składający się z dwóch części. Tematem pierwszej, opartej na II Koncercie Fortepianowym Siergieja Rachmaninowa jest poszukiwanie miłości w jej romantycznych wariantach. W drugiej opowieść o miłości gęstnieje, zamieniając się w dramat zazdrości i pożądania. To suita „Carmen” wg opery G. Bizeta, napisana w 1967 r. przez współczesnego kompozytora rosyjskiego, Rodiona Szczedrina specjalnie dla swojej żony, primabaleriny Teatru Bolszoj, Maji Plisieckiej. Ondrej Šoth, znany słowacki choreograf, opracowując własną wersję „Carmen” zawęził opowieść o zgubnym pożądaniu do tytułowej Carmen, José, Escamillo i Micaeli. Katalizatorem ich zachowań jest Śmierć, piąta postać dramatu. Scenografię i kostiumy przygotował Andrii Sukhanov, tancerz, choreograf i scenograf, dyrektor baletu Słowackiego Teatru Narodowego w Bratysławie.

Spektakl powstał w koprodukcji ze Słowackim Teatrem Narodowym (Slovenské národné divadlo) w Bratysławie.

Artykuły:

Słowacki balet w Operze Krakowskiej

Od piątku 3 lutego do niedzieli 5 lutego można było oglądać w Operze Krakowskiej nowe widowisko – spektakl baletowy „Rachmaninow. Szczedrin…(Tragedia Don Jose)”. Spektakl został zrealizowany w koprodukcji Opery Krakowskiej ze Słowackim Teatrem Narodowym w Bratysławie. Choreografią i reżyserię zajął się znany słowacki choreograf Ondrej Soth, natomiast scenografią i kostiumami kierownik bratysławskiego baletu – Andriy Sukhanov.

Zespół, składający się z młodych polskich i słowackich wykonawców, zaprezentował złożoną opowieść o miłości w dwóch odsłonach: romantycznej oraz gwałtownej, inspirowaną muzyką rosyjskich wykonawców: Siergieja Rachmaninowa oraz Rodiona Szczedrina. Pierwsza część spektaklu, wykonana do II Koncertu fortepianowego Rachmaninowa, to poetycko-romantyczny obraz miłości delikatnej i idealnej, niezwykle trudnej do osiągnięcia w rzeczywistości. Druga część wieczoru charakteryzuje się większa ekspresją i dynamiką, miłość wymykająca się kontroli, gwałtowna, inspirowana zazdrością i pożądaniem, doprowadza bowiem do tragicznego końca. Przeplatający się utwory „Carmen-Suita” Szczedrina, inspirowana operą George’a Bizeta, oraz elektroniczno-etniczne brzmienia zespołu Deep Forest, nadają drugiej części spektaklu dramatyzmu i podkreślają nowatorskie podejście do „Carmen”. Ondrej Soth, w niebanalny sposób, nadając Carmen bardziej słowiańsko-ludowy styl niż hiszpański, pokazuje złożoność oraz gwałtowność miłości dwojga ludzi. Główni wykonawcy sobotniego spektaklu – Eva Sklyarova (Carmen), Elena Chetvernya (Michaela), Katarzyna Sanocka (Śmierć), Dzmitry Prokharau (Don Jose) Vasyl Sevastyanov (Escamillo) świetnie spisali się w swoich rolach, pomimo pewnych niedociągnięć warsztatowych, szczególnie w trudnych momentach dramatycznych podczas drugiej części spektaklu. Na szczególne uznanie zasługuje Eva Sklyarova, która w roli Carmen uosabia pasję, miłosną niefrasobliwość, cielesność i niezdolność do stałego uczucia, balansując między związkiem z Jose i Escamillo. Razem z pozostałymi wykonawcami udowadnia, że międzynarodowa współpraca może stać się początkiem dla ciekawych interpretacji baletowych, które warto zobaczyć, nie tylko ze względu na interesujące muzyczne rozwiązania, ale i interpretacje przez współczesnych młodych artystów.

Portal Krakow Art
6 lutego 2012

Sylwetki realizatorów

Ondrej Šoth
Choreograf, reżyser. Mówi o sobie „awangardzista-rewolucjonista szanujący tradycję”. Urodził się w Bardijowie (Bardejov) na Słowacji w 1960 r. Sztuki tańca uczył się w Konserwatorium w Koszycach, studiował choreografię i reżyserię w Akademii Muzycznej w Bratysławie (Vysoká škola múzických umení), gdzie w 2008 r. obronił tytuł doktora sztuk. Swoje doświadczenia artystyczne poszerzał na stażach pantomimy u Ladislava Fialki i Marcela Marceau a także w Indiach, Japonii (Tokio, Osaka) i we Francji. Pierwszym autorskim przedstawieniem, w którym zadebiutował jako choreograf i reżyser była Carmina Burana C. Orffa w Państwowym Teatrze w Koszycach (Štátne divadlo Košice) w 1983 r. Tworząc choreografię do Requiem Verdiego (1988, Slovenské národné divadlo w Bratysławie) określił własny „teatr tańca”, ujawniając swój indywidualny styl. Jego prace stały się inspiracją dla innych twórców sztuki baletowej. Tworzył spektakle baletowe m. in. na scenach Pragi – Teatru Narodowego, teatru Laterna Magica, Praskiego baletu P. Šmoka (Pražský komorní balet). W Teatrze w Koszycach, którym kierował przez dziesięć lat, stworzył znakomity zespół baletowy, zapraszany do wielu krajów świata. Tam też zrealizował takie spektakle jak: Giselle, M.R. Stefanik, Janosik. Współpracował jako choreograf z wieloma scenami, oprócz Koszyc, Bratysławy i Pragi także z teatrami dramatycznymi i operowymi w Salzburgu, Hamburgu, Bayreuth, Toronto. Był zapraszany także do współpracy z filmem. W ostatnim czasie zajmował stanowisko dyrektora generalnego Teatru Narodowego (Slovenské národné divadlo) w Bratysławie. Prowadzi także działalność pedagogiczną, jest zapraszany do szkół artystycznych w Europie. W 1990 r. prowadził zajęcia dla studentów aktorstwa w krakowskiej PWST, zakończone dyplomowym spektaklem Między ziemią a niebem.

Andrii Sukhanov
Należy do czołówki tancerzy słowackich. Swoje umiejętności potwierdził również na stanowisku dyrektora artystycznego Baletu Państwowego Teatru w Koszycach (Štátne divadlo Košice). Urodził się w Kijowie (Ukraina), gdzie uczęszczał do konserwatorium tańca. Odebrał doskonałe wykształcenie zawodowe, wychowywał się w środowisku artystów, z których wielu należy dzisiaj do liderów sztuki tańca na scenach Europy. Rozwijał swoje zdolności, nie tylko tancerza, ale także projektanta kostiumów. Jako dyrektor Baletu w Koszycach brał udział we wprowadzeniu koncepcji nowych, oryginalnych tytułów, różnorodności twórczej i kreatywności tancerzy. Z tym zespołem zaprezentował się w wielu krajach, na scenach światowych i festiwalach, zdobywając główne nagrody. Jako tancerz ma w swoim repertuarze główne partie w baletach, należących do klasycznych i w spektaklach współczesnych. Są to m.in. Książę w Jeziorze łabędzim, Basilio w Don Kichocie, Książę w Dziadku do orzechów, Albert w Giselle, Romeo, Parys i Mercutio w Romeo i Julii, Śmierć w Requiem, José i Escamillo w Carmen i wiele innych. Był trzykrotnie nominowany do nagrody za kostiumy do baletów Romeo i Julia, Tristan i Izolda i Wesele Figara. Jest laureatem Nagrody Funduszu Literatury.
Obecnie zajmuje stanowisko dyrektora Baletu Teatru Narodowego (Slovenské národné divadlo) w Bratysławie.

Fragmenty recenzji

"(...) wzruszał widzów mnogością i szczerością przekazywanych gestem uczuć".
Anna Woźniakowska, Dziennik Polski

„Spektakl (...) o istocie kobiecości, o jej zmysłowości, o namiętnościach rządzących człowiekiem ale i o jego intymnych, miłosnych grach”.
Ondrej Šoth, twórca spektaklu