Tosca na Wawelu 2026

„Tosca”. Operowy thriller z polityką w tle, rozgrywający się w monumentalnej scenerii Wiecznego Miasta. I trójka wyrazistych bohaterów (marzenie każdego ambitnego wykonawcy) - Tosca, Cavaradossi i Scarpia, których w nierozerwalnym uścisku splata ze sobą miłość, zdrada i śmierć. Wzniosłe idee i afirmacja piękna dwojga kochanków zderzają się z okrutną rzeczywistością, w której prym wiedzie zazdrosny szef rzymskiej policji.

Autorzy libretta Luigi Illica i Giuseppe Giacosa, przenosząc na scenę prozę Victoriena Sardou  „La Tosca”, zdołali utrzymać dynamiczne tempo opowieści o tragicznych losach śpiewaczki Florii Toski. Fabuła opery trzyma widzów w napięciu do samego końca - pomimo muzycznej narracji, która zwykle spowalnia akcję spektaklu. Brutalny realizm przedstawionej historii ukazuje bowiem, jak niefortunny ciąg zdarzeń może wywrócić nasze życie do góry nogami, budząc przy tym demony, o których nie mieliśmy pojęcia.

„Tosca” to dzieło, które nie pozwala pozostać obojętnym. Porusza, wciąga i stawia widza wobec emocji, od których nie ma ucieczki. To świat skrajnych dramatycznych wyborów i napięć, w których miłość, władza i wolność splatają się w jedną, niepokojącą opowieść – mówi dyrektor Opery Krakowskiej, prof. Piotr Sułkowski.

Opera Giacomo Pucciniego zasłużenie dzierży tytuł jednej z najczęściej granej w operowych teatrach na całym świecie. W czasie 71 lat swojego istnienia Opera Krakowska sięgała po nie wielokrotnie - tym razem powierzając jego realizację dzieła kobiecie:

To arcydzieło zainspirowało nas do odtworzenia klasycznej opowieści o walce dobra ze złem. To, co na pierwszy rzut oka wydaje się prostym trójkątem miłosnym, przeradza się w złożoną tragedię, w której przeplatają się intrygi polityczne, miłość i zazdrość. Na początku opery możemy docenić prawość Toski, która pozostaje w doskonałej harmonii ze swoją religią, miłością, sztuką i samym życiem. Jednak w ciągu niecałych dwunastu godzin wszystko legnie w gruzach. Cały świat Toski runie, a z jej wiary i tego, w co wierzyła, nie pozostanie nic  – mówi reżyserka spektaklu Julia Pevzner. 

Widzowie, niezależnie od wieku, kochają tę historię bez happy endu - pełną znanych i melodyjnych arii. Bo jakże po opuszczeniu teatralnej widowni nie zanucić, choćby w myślach, „E lucevan le stelle…?”