Dagmar Bilińska (1952-2026)
Dagmar Bilińska (1952-2026)
Ze smutkiem i niedowierzaniem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Dagmar Bilińskiej (1952-2026) - od wielu lat zawodowo związanej z naszym teatrem.
Aktorka teatralna, operowa i filmowa, suflerka, inspicjentka i asystentka reżysera. Urodziła się w Trzyńcu (Třinec), położonym w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego. Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Średniej w Czeskim Cieszynie oraz Szkoły Muzycznej w Trzyńcu na wydziale tańca i tańca klasycznego oraz fortepianu. W 1977 ukończyła studia na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Bezpośrednio po studiach pracowała w Scenie Polskiej Teatru Cieszyńskiego, następnie w Krakowie: Teatrze Ludowym, w Teatrze „Bagatela” im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, a także w Teatrze Polskiego Radia.
Występowała także w telewizji: w filmie Sprawa inżyniera Pojdy (1977), serialu Strachy (2023). Pokolenie dzisiejszych czterdziestolatków pamięta ją jako odtwórczynię kosmity Pi w programie edukacyjnym Przybysze z Matplanety (emisja 1987-1990).
W 2004 roku rozpoczęła pracę w Operze Krakowskiej. Jak sama wyznała w wywiadzie z Anną Markiewicz (Życie Warszawy, 2007):
“To było jak olśnienie! Z każdej próby wychodziłam jak na skrzydłach! Mam wykształcenie muzyczne, kocham muzykę, ale nie wiedziałam, że aż tak zafascynuje mnie połączenie jej z teatrem! Mam na koncie kilka głównych ról musicalowych, wiem, jak przekazać emocje śpiewem, kiedy ból, żal, radość muszą wypływać z dna brzucha, ale tu nie tylko o to chodzi! Tu muzyka jest w roli głównej, a wszystko ma ją wyrażać: rytm zdarzeń, gest.”
W naszym teatrze była asystentką reżysera takich spektakli jak Halka (2004 i 2011), Orfeusz i Eurydyka (2005), Och! Pinokio (2005), Faust (2006), Pastorałka (2007), Ptasznik z Tyrolu (2007), Cesarz Atlantydy (2009), Don Giovanni (2009), Kolot min HaShoah (2009), Straszny dwór (2015), Baron cygański (2010), Eugeniusz Oniegin (2010), Halka (2011), Napój miłosny (2012), Trubadur (2013), Król Roger (2015), Norma (2017), Opowieści Hoffmanna (2017), Manru (2018), Anna Bolena (2018), czy Kandyd (2019).
Zagrała również w kilku spektaklach, m. in. Pastorałce (Karczmarka, 2007), Loterii na mężów, czyli narzeczony nr 69 (Radczyni, 2007), w Napoju miłosnym (Notariusz, 2012).
Jeszcze w ubiegłym roku pracowała przy wznowieniu Strasznego dworu, który wystawiliśmy zarówno na Dużej Scenie, jak i podczas Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju (jako asystentka reżysera wdrażała m. in. Ewę Menaszek do roli Jadwigi, zaś Paulę Maciołek do roli Hanny). Bardzo profesjonalnie podchodziła do swojej pracy. Została także zapamiętana jako osoba ciepła i energiczna. Będzie nam jej bardzo brakowało.
Występowała także w telewizji: w filmie Sprawa inżyniera Pojdy (1977), serialu Strachy (2023). Pokolenie dzisiejszych czterdziestolatków pamięta ją jako odtwórczynię kosmity Pi w programie edukacyjnym Przybysze z Matplanety (emisja 1987-1990).
W 2004 roku rozpoczęła pracę w Operze Krakowskiej. Jak sama wyznała w wywiadzie z Anną Markiewicz (Życie Warszawy, 2007):
“To było jak olśnienie! Z każdej próby wychodziłam jak na skrzydłach! Mam wykształcenie muzyczne, kocham muzykę, ale nie wiedziałam, że aż tak zafascynuje mnie połączenie jej z teatrem! Mam na koncie kilka głównych ról musicalowych, wiem, jak przekazać emocje śpiewem, kiedy ból, żal, radość muszą wypływać z dna brzucha, ale tu nie tylko o to chodzi! Tu muzyka jest w roli głównej, a wszystko ma ją wyrażać: rytm zdarzeń, gest.”
W naszym teatrze była asystentką reżysera takich spektakli jak Halka (2004 i 2011), Orfeusz i Eurydyka (2005), Och! Pinokio (2005), Faust (2006), Pastorałka (2007), Ptasznik z Tyrolu (2007), Cesarz Atlantydy (2009), Don Giovanni (2009), Kolot min HaShoah (2009), Straszny dwór (2015), Baron cygański (2010), Eugeniusz Oniegin (2010), Halka (2011), Napój miłosny (2012), Trubadur (2013), Król Roger (2015), Norma (2017), Opowieści Hoffmanna (2017), Manru (2018), Anna Bolena (2018), czy Kandyd (2019).
Zagrała również w kilku spektaklach, m. in. Pastorałce (Karczmarka, 2007), Loterii na mężów, czyli narzeczony nr 69 (Radczyni, 2007), w Napoju miłosnym (Notariusz, 2012).
Jeszcze w ubiegłym roku pracowała przy wznowieniu Strasznego dworu, który wystawiliśmy zarówno na Dużej Scenie, jak i podczas Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju (jako asystentka reżysera wdrażała m. in. Ewę Menaszek do roli Jadwigi, zaś Paulę Maciołek do roli Hanny). Bardzo profesjonalnie podchodziła do swojej pracy. Została także zapamiętana jako osoba ciepła i energiczna. Będzie nam jej bardzo brakowało.
Dagmar Bilińska
fot. A. Głuc/Archiwum Opery Krakowskiej