Była prawdziwym klejnotem naszej sceny. Krakowska publiczność, tłumnie przybywając na spektakle z jej udziałem, mówiła, że "nie idzie do Operetki, ale na Borowicką". Tak wielką moc przyciągania miało jej nazwisko.
Obdarzona wspaniałym głosem, zdolnościami aktorskimi i sceniczną charyzmą, w życiu prywatnym była bardzo ciepłą i skromną osobą.

Jak co roku Dyrektor Piotr Sułkowski - w imieniu pracowników Opery Krakowskiej - złożył na grobie Maestry Borowickiej kwiaty, będące wyrazem hołdu dla niej.