Cookies Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Repertuar RepertuarEN

Luigi Scoglio (1973-2025)

Luigi Scoglio (1973-2025)

Z wielkim smutkiem informujemy, że zmarł włoski scenograf Luigi Scoglio.
Urodzony w 1973 roku w Bazylei, ukończył wydział złotnictwa w Istituto Statale d'Arte Ernesto Basile w Mesynie, a następnie studia na kierunku scenografia w Accademia di Belle Arte w Urbino. Ukończył je z wyróżnieniem, broniąc pracy dyplomowej pt. Świetlna metamorfoza – teoretyczno-praktyczna ewolucja ekspresyjnych funkcji światła w teatrze XX wieku.


Był twórcą o niezwykłej wrażliwości wizualnej i rozległej wyobraźni artystycznej. Tworzył scenografie do spektakli operowych, dramatycznych, musicali, a także do produkcji filmowych i reklamowych. Zajmował się również instalacjami artystycznymi, fotografią oraz projektowaniem wizualnym wystaw i wydarzeń. 
Za swoją działalność artystyczną był wielokrotnie nagradzany, m. in.  Złotą Maską za scenografię do spektakli Romeo i Julia Opery Śląskiej w Bytomiu oraz Sunset Boulevard Teatru Rozrywki w Chorzowie (2018) czy Teatralną Nagrodą im. Jana Kiepury w 2024 (za najlepszą scenografię do spektaklu Raj utracony Krzysztofa Pendereckiego w Teatrze Wielkim w Łodzi). 
Od 1999 roku stale współpracował z Michałem Znanieckim - dla Opery Krakowskiej zrealizowali wspólnie m. in. Kandyda,Miłość do trzech pomarańczy, Opowieści Hoffmana czy Bonę Sforzę.

"Kiedy kończę projekt, staram się być obecny przez cały okres budowania scenografii i prób. Moja obecność jest ważna, aby przekazać informacje wszystkim osobom, które tworzą scenografię, a więc artystom, technikom, modelatorom. W ten sposób mogą oni w pełni zrozumieć projekt i jego przesłanie. Bardzo cenię sobie współpracę i wymianę doświadczeń z pracownikami z różnych teatrów. Gdziekolwiek pracuję, uczę się czegoś nowego od ludzi, których spotykam. Mam również okazję poznać inne kultury, pracując z ludźmi z różnych krajów. Jeśli chodzi o okres prób, stała obecność scenografa nie jest częstym zjawiskiem, ale dla mnie jest kluczowa, ponieważ pozwala mi poczuć ducha tworzonego spektaklu. Często zdarza się, że podczas prób pojawiają się nowe pomysły lub rozwiązania techniczne, które nie były brane pod uwagę na etapie planowania, i to jest właśnie piękno teatru."

źródło: Luigi Scoglio "Uniwersalny język teatru łączy Włochy i Polskę", Gazzetta Italia