Cookies Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Repertuar RepertuarEN
Dla dzieci

Ongaku trzy kamienie

Spektakl rodzinny z tłumaczeniem na Polski Język Migowy i audiodeskrypcją, adresowany do dzieci w wieku 9-15 lat.
Paweł Wójtowicz
1 godzina 15 minut

szczegóły

informacje T_DETAILS_SHOW_MORE

czas trwania
1 godzina 15 minut
dodatkowe informacje
Spektakl realizowany w ramach projektu „Małopolska. Kultura wrażliwa”, finansowanego z budżetu województwa małopolskiego. Koordynatorem projektu jest Małopolski Instytut Kultury w Krakowie.
opis
Spektakl rodzinny „Ongaku”, utrzymany w konwencji fantasy, jest muzyczną opowieścią o Janku, nastolatku, który stracił matkę i nie może odnaleźć porozumienia z ojcem. W wyobraźni chłopak tworzy tytułową krainę Ongaku, z której przybywa wojowniczka Merodi i wprowadza go w świat tajemnic, poszukiwania odwagi i otwartości. Rozpoczyna się podróż do trzech światów. Jak głosi legenda, znajdują się w nich trzy kamienie prawdy, dzięki którym zniszczona przez złego Waru kraina Ongaku na nowo odzyska równowagę. Te trzy światy są ze sobą połączone i stają się symbolem naszej tolerancji, zrozumienia drugiego człowieka i spojrzenia na otaczający świat z jego perspektywy. 

W opowieści ważną rolę odgrywają drzwi – to one symbolizują brak zrozumienia i ścianę, jaką często budujemy w relacjach z drugim człowiekiem. Drzwi, które zatrzaskuje przed ojcem syn stają się murem odgradzającym go po stracie matki od świata realnego. Podczas swojej przygody uczy się otwierać drzwi do światów chaosu, ciszy i mroku, dzięki czemu poznaje siebie, swoją wrażliwość i umiejętności. Spektakl ukazuje przygody, które otwierają drzwi do zrozumienia człowieka, komunikowania się i budowania więzi ojca z synem. Akcja, edukacja, muzyka i uwrażliwianie to przenikające się elementy, które prowadzą do finału z pozytywnym przesłaniem. 

„Ongaku trzy kamienie” jest spektaklem innowacyjnym przystosowanym dla osób z niepełnosprawnościami słuchu, wzroku i ruchu. Odpowiednie elementy jak m.in. audiodeskrypcja, język migowy, efekty dźwiękowe i wizualne umożliwiają każdemu widzowi poznanie świat dźwięków Ongaku, a także edukują i ułatwiają zrozumienie innego człowieka.

plakat T_DETAILS_SHOW_MORE

autor plakatu
Bożena Pędziwiatr

realizatorzy i obsada T_DETAILS_SHOW_MORE

realizatorzy
Scenariusz, reżyseria, muzyka i kierownictwo muzyczne: Paweł Wójtowicz
Scenografia i kostiumy: Bożena Pędziwiatr
Asystent reżysera, inspicjent: Agnieszka Sztencel

Tłumacze języka migowego: Magdalena Sipowicz, Irena Piecha
Audiodeskrypcja: Fundacja Siódmy Zmysł, tekst: Alicja Barć
Konsultacja: Regina Mynarska
Lektor: Jerzy Wójcik
obsada
Władca czasu | Stwór I, Stwór II, Stwór III: Michał Kutnik
Tata | Oto: Krzysztof Kozarek
Janek: Adrian Domarecki
Merodi: Zuzanna Caban

Głos: Jerzy Wójcik
Nanika: Zosia Sztencel

Orkiestra Kameralna Opery Krakowskiej:
Dominika Olszewska-Szczepanik, Paweł Wójtowicz, Małgorzata Piekarczyk, Leszek Pacanek, Żaneta Seweryn, Marek Lewandowski, Patryk Bała, Kristina Kutnik.

bilety T_DETAILS_SHOW_MORE

Kategoria D
* Miejsca numerowane na Dużej Scenie
25 zł
** Miejsca nienumerowane na Sali Kameralnej
25 zł
*** Miejsca nienumerowane na Antresoli
25 zł

recenzje T_DETAILS_SHOW_MORE

Anna Woźniakowska, portal Polska Muza, 22.05.2019
Napisanie widowiska słowno-muzycznego dla widzów w przedziale wiekowym 9-15 lat jest nie lada sztuką. Nie każdemu się udaje. Dziś z radością stwierdziłam że w pełni podołał temu zadaniu Paweł Wójtowicz, na co dzień koncertmistrz Opery Krakowskiej i pedagog jednej z krakowskich szkół muzycznych. (...) Ta historia opowiedziana jest prostym językiem, z fantazją i dużą wyobraźnią. Oprawiona została miła dla ucha muzyką. Wyreżyserowana tak, by trzymać uwagę publiczności w napięciu, a niekiedy włączać ją w przebieg akcji. Do tego dodać trzeba ładne, barwne i adekwatne do akcji fantastyczne kostiumy Bożeny Pędziwiatr. (...) Na spektaklu w którym uczestniczyłam była spora grupka młodych ludzi z niedosłuchem. Odbierali go z wielkim zainteresowaniem. Duża w tym zasługa wykonawców: niewielkiego zespołu instrumentalnego który prowadził oczywiście Paweł Wójtowicz oraz solistów: Michała Kutnika, Krzysztofa Kozarka oraz dwojga studentów Akademii Muzycznej – Zuzanny Caban i Adriana Domareckiego. Cała czwórka była w swych poczynaniach bardzo autentyczna, świetnie docierała do odbiorców.