Balet

Requiem

W. A. Mozart

Jacek Tyski
Marc Moncusi

1 godzina 0 minut

Szczegóły bilety

Dostępne terminy

data

godzina

miejsce

informacje

bilety

29 października 18:30, czwartek

29 października, czwartek

18:30

Duża Scena

kup bilet 29 października, czwartek, 18:30, Requiem

30 października 18:30, piątek

30 października, piątek

18:30

Duża Scena

kup bilet 30 października, piątek, 18:30, Requiem

31 października 17:00, sobota

31 października, sobota

17:00

Duża Scena

kup bilet 31 października, sobota, 17:00, Requiem

szczegóły

informacje

czas trwania

1 godzina 0 minut

kompozytor

W. A. Mozart

premiera

28.02.2026

opis

Premiera baletowa w reżyserii i choreografii Jacka Tyskiego do muzyki W. A. Mozarta. Requiem d-moll jest jednym z największych utworów sakralnych, a zarazem jego ostatnią, niedokończoną kompozycją. Utwór dokończył przyjaciel kompozytora Joseph Eybler oraz jego uczeń Franz Xaver Süssmayr. Dzieło jest głęboko zanurzone w tradycję chrześcijańską i zostanie ukazane językiem tańca.

Ten wyjątkowy spektakl baletowy, wraz z podniosłym wykonaniem Solistów i Chóru Opery Krakowskiej, będzie stanowił preludium do refleksji na temat życia i śmierci, a opowiedziana przez taniec i muzykę historia wprowadzi nas w stan zadumy i rozważań.

plakat

autor plakatu

Veronika Korol

realizatorzy i obsada

realizatorzy

obsada

SOPRAN | Katarzyna Oleś-Blacha (2 IV), Zuzanna Caban (1 IV)
ALT | Monika Korybalska (1 IV), Ewa Menaszek (2 IV)
TENOR | Jarosław Bielecki (1 IV), Aleksander Kunach (2 IV)
BAS | Sebastian Marszałowicz (1 IV), Adam Zaremba (2 IV)

Balet - partie solowe

Malika Tokkozhina, Iyo Hataishi, Mariana Morfin-Sanchez, Mizuki Kurosawa, Sofia Manca

Javier Arés Cabeza, Yauheni Raukuts, Gabriele Togni, Matheus Tertuliano, Andrea Zulian

Balet - zespół
Agnieszka Chlebowska, Airi Fatjo, Bożena Kowalska, Greta Krajewska, Anastasiya Krasouskaya, Agata Steinke-Wojtala, Weronika Wilczyńska, Teresa Żurowska, Maja Skowron (uczestniczka programu Balet-Rezydent), Taȉsia Lydia Johanna Lohman (uczestniczka programu Balet-Rezydent), Alef Carvalho, Filippo Penco, Maciej Pluskowski, Flavio Valentino, Fabian von Lindern, Yauheni Yatskevich

Chór i Orkiestra Opery Krakowskiej
DYRYGENT | Zbigniew Graca

bilety

Kategoria S - 2025/2026

W tej kategorii:

recenzje

Kulturalny konfernasjer, 1.03.2026

Dobrze jest też wyłamać się ze schematów myślenia o muzyce żałobnej i sakralnej, jako nie dającej się połączyć z tańcem. Bo jak to - msza żałobna i balet? Ludzie będą tańczyć do tekstów liturgicznych? Zobaczyłem piękne, niespełna godzinne widowisko z niesamowitą siłą muzyki oraz porywającą choreografią. (...) W czasie przedstawienia, dzięki jego formie, udało mi się oderwać od natrętnej potrzeby analizy oraz robienia notatek i zanurzyć się, chłonąć tę niesamowitość, jaką tam wyczarowano brzmieniem orkiestry, śpiewem chóru i solistów, przepiękną plastyką scenografii, projekcji i kostiumu oraz ruchem - uskrzydlającym, porywającym, mistycznym. Nie zatupano Mozarta, nie roztańczono modlitewnego klimatu dzieła, nie nabijano się z żałoby. W moim odczuciu (...) wszystko wybrzmiało tak, jak powinno i wielkie brawa należą się całemu operowemu zespołowi oraz realizatorom! Polecam Wam bardzo serdecznie to wydarzenie - wciąż jestem w szoku, że tyle emocji udało się zawrzeć i tyle refleksji wywołać!

pełna recenzja

Agnieszka Malatyńska-Stankiewicz, Radio Kraków Kultura, 1.03.2026

Już samo połączenie świata muzycznego z tanecznym na jednej scenie było wyzwaniem. Zwłaszcza dla śpiewaków: chóru i solistów: Zuzanna Caban - sopran, Monika Korybalska – alt, Jarosław Bielecki – tenor, Sebastian Marszałowicz – bas. Choćby dlatego. że tempa były czasem trochę inne, przygotowane „pod tancerzy”, a poza tym na scenie przenikały się światy wokalne i taneczne, i w tych warunkach śpiewanie nie było łatwe. W ruchu, w reakcjach z tancerzami, w odgłosach kroków baletu, w permanentnym panowaniu nad przestrzenią, to nowość nawet dla operowych śpiewaków. Ale efekty okazały się znakomite. Wszystko razem „zagrało” tworząc spójne przedstawienie. (...)
Z tanecznego punktu widzenia, bardzo emocjonalnie odebrałam duet w Lacrimosie (tańczyli Malika Tokkozhina i Yauheni Raukuts) oraz finał, gdy w pauzie przed ostatnimi akordami słychać było przyspieszony oddech tancerzy. Nie wiem czy był to zamierzony efekt, ale dla mnie stał się bardzo symboliczny: nie uciekniemy przed swoim przeznaczeniem. Niezwykle podobała mi się też taneczna realizacja mozartowskich fug, gdy każde wejście kolejnego głosu w chórze i orkiestrze połączone zostało z wejściem kolejnych czwórek tancerzy. Polifonia przedstawiona ruchem idealnie oddaje założenia kompozytora.

pełna recenzja

Andrzej Czapliński, 28.02.2026

Obejrzeliśmy znakomicie zatańczony i zaśpiewany spektakl, muzyka którą znamy otrzymała nowy piękny wymiar, nową siłę, wymiar i siłę tańca dopracowanego w każdym szczególe. I jak powiedział dyrektor Piotr Sułkowski spektakl ten stanowi preludium do refleksji na temat życia i śmierci, a opowiedziana przez taniec i muzykę historia wprowadziła nas w stan zadumy i rozważań. Gorąco polecam!

pełna recenzja

Piotr Gaszczyński, Teatr dla wszystkich, 2.03.2026

O ile chór moglibyśmy umieścić w sferze sacrum, o tyle balet to profanum z krwi i kości. Dynamiczne grupy mężczyzn i kobiet, często wyraźnie oddzielonych od siebie jak gdyby dla podkreślenia nieustannego zmagania się żeńskich i męskich pierwiastków ze sobą, tańczą tak, jakby jutra miało nie być. Tworzą wirujące kręgi niczym w Czyśćcu Dantego. Również mają jednolite kostiumy, tym razem jednak dużo bardziej nasycone niebieskim kolorem, pewnie dlatego, że są tu i teraz – bardziej przyziemni, cieleśni w odróżnieniu od efemerycznego chóru z pogranicza światów.

Punktem kulminacyjnym tanecznej części spektaklu jest „Lacrimosa”, gdzie możemy obserwować parę tancerzy znajdujących się w praktycznie nieustannym uścisku, rozumianym zarówno jako bolesne pożegnanie, jak i ekstatyczne połączenie ciał. To bardzo piękny fragment przedstawienia, gdzie Eros i Tanatos tańczą pod rękę w rytm żałobnej mszy Mozarta.

pełna recenzja