Wiedeńska krew

Istnieją tysiące powodów, dla których operetka jest tak wspaniała. Zapach krajobrazu, klimat epoki, akcenty języka, smak wyjątkowego stylu życia i niezmierzona siła melodii. Te elementy są wyrazem ludzkiego pragnienia radosnego istnienia, zarówno wtedy, jak i teraz. Ponadczasowy i uniwersalny, Wiener Blut, oparty na muzyce Johanna Straussa II i odrestaurowany wkrótce po jego śmierci, jest dowcipny, lekki i sentymentalny, wchodzi w krew i domaga się, by słuchać go sercem.

Akcja operetki „Wiedeńska krew” rozgrywa się w kontekście Kongresu Wiedeńskiego z 1815 roku, na którym europejscy monarchowie zwołali się w celu przywrócenia dawnych rządów, aby zrównoważyć wzajemne wpływy i zachować pokój. Moja inscenizacja odsłania zapach tamtych czasów i fakt historyczny, że liczne okazje towarzyskie towarzyszące głównemu wydarzeniu politycznemu zostały podbite przez nowy taniec – walca wiedeńskiego. Ten rewolucyjny taniec towarzyski jest ukrytą gwiazdą wiedeńskiej operetki: ignorując stare konwencje moralne, łączy mężczyzn i kobiety tak, jak to było wcześniej dozwolone. W „Wiedeńskiej krwi” walc wprawia wszystkie postaci w zmysłowość: formalne zasady zostają przewrotnie przekształcone w pełnię pożądania i żądzy, prowadząc do radosnego szaleństwa.

Giorgio Madia, reżyser