Cookies Ta strona wykorzystuje pliki cookies (niewielkie pliki tekstowe przechowywane przez przeglądarkę internetową na urządzeniu użytkownika) m.in. do analizy statystycznej ruchu, dopasowania wyglądu i treści strony do indywidualnych potrzeb użytkownika). Pozostawiając w ustawieniach przeglądarki włączoną obsługę plików cookies wyrażasz zgodę na ich użycie. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików cookies zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Repertuar RepertuarEN
Opera

Così fan tutte

Wolfgang Amadeus Mozart
Jerzy Stuhr
Tomasz Tokarczyk
3 godziny 0 minut

szczegóły

informacje T_DETAILS_SHOW_MORE

czas trwania
3 godziny 0 minut | 1 przerwa
kompozytor
Wolfgang Amadeus Mozart
premiera światowa
26.01.1790
premiera w Operze Krakowskiej
12.03.2021
język spektaklu
Włoska wersja językowa z polskimi napisami
Partner premiery
Krakowska Szkoła Fechtunku
opis
Uważa się, że tematem „Wesela Figara” jest poszukiwanie szczęścia w miłości, „Don Giovanni” to traktat o niemożności kochania, natomiast „Così fan tutte” opowiada o niedoskonałości stosunków damsko-męskich, rozpiętych między ideą miłości a pokusami seksu. Mozart ukończył „Così fan tutte, ossia La scuola degli amanti” czyli „Tak czynią wszystkie albo Szkoła kochanków” pod koniec 1789 roku i już w styczniu w wiedeńskim Burgtheater odbyła się premiera pod batutą samego kompozytora. Temat, oparty na wydarzeniach, o których się w Wiedniu mówiło, podsunął mu podobno sam cesarz. Libretto napisał niezastąpiony  Lorenzo da Ponte, w następnym stuleciu krytykowany za błahość intrygi, co wynikało raczej z klimatu epoki i obyczajowych kontekstów niż obiektywnych ocen. Dopiero wiek XX, ściślej, druga jego połowa, przywrócił wartość dziełu, w którym współcześni odnaleźli odbicie własnych niepokojów, pragnień, odczuć i wątpliwości. Tematem „Così fan tutte” jest zamiana partnerów między parami kochanków i wystawienie na próbę wierności, oczywiście kobiet przez mężczyzn w imię zakładu o to, że „tak czynią wszystkie”.  No, i jak wyjdą obie płcie z tej próby? Ta podszyta cynizmem historia kończy się oczywiście dobrze, wszak dzieło to najbardziej klasyczna opera buffa. Sam kompozytor nie pozwoliłby popaść nam w pesymistyczne nastroje, wszak muzyka łagodzi obyczaje. Mozart, jak pisze Piotr Kamiński, „zmierza do jasno wyznaczonego dramaturgicznego celu: skoro mowa o pożądaniu, zmysłach, zakazanych rozkoszach i miłosnych opałach, muzyka łechce nas nieustannie, igra instrumentalną barwą i inwencją, pieści i wystawia pazurki”. Spektakl we współpracy z Tomaszem Tokarczykiem, kierownikiem muzycznym, przygotowuje aktor, reżyser i pedagog, znawca kultury i języka włoskiego, Jerzy Stuhr. To trzecia realizacja tego znakomitego twórcy dla naszej sceny, po wspaniale przyjętych i nagradzanych „Don Pasquale” i „Cyruliku sewilskim”.

plakat T_DETAILS_SHOW_MORE

autor plakatu
Kamil Rekosz

realizatorzy i obsada T_DETAILS_SHOW_MORE

realizatorzy

Reżyseria: Jerzy Stuhr                            

Kierownictwo muzyczne: Tomasz Tokarczyk

Scenografia: Natalia Kitamikado

Kostiumy: Maria Balcerek          

Ruch sceniczny: Gabriela Kubacka

Reżyseria światła: Dariusz Pawelec        

Asystent reżysera: Mateusz Makselon    

Asystent kierownika muzycznego: Piotr Wacławik

Inspicjent: Justyna Jarocka-Lejzak, Agnieszka Sztencel

Sufler: Dorota Sawka, Maria Mitkowska

Przygotowanie chóru: Janusz Wierzgacz, Joanna Wójtowicz

obsada
FIORDILIGI  | Katarzyna Oleś-Blacha

DORABELLA  | Monika Korybalska

DESPINA  |  Paula Maciołek

GUGLIELMO  |  Adam Szerszeń

FERRANDO  |  Adam Sobierajski

DON ALFONSO  | Robert Gierlach

Orkiestra, Chór i Balet Opery Krakowskiej
dyrygent: Piotr Wacławik

bilety T_DETAILS_SHOW_MORE

Kategoria B
Loża Marszałkowska
100 zł
Amfiteatr Rzędy IV-IX
65 zł
Amfiteatr Rzędy I-III i X-XII
50 zł
Amfiteatr Miejsca boczne i rzędy XIII-XIV; Loże boczne Prawa i Lewa (piętro); II Balkon rzędy I-II
35 zł
II Balkon Rzędy III-IV
25 zł

libretto T_DETAILS_SHOW_MORE

Akt I

Odsłona 1.
Dwaj młodzi oficerowie, Guglielmo i Ferrando, wysławiają wdzięk oraz cnotę swych wybranek, sióstr Fiordiligi i Dorabelli. Starszy od nich Don Alfonso drwi z ich naiwności. Twierdzi, że na kobiecą wierność nigdy nie można liczyć i proponuje zakład: niechaj młodzieńcy zgodzą się wystawić swe narzeczone na próbę, a z pewnością przekonają się o ich niestałości. Ferrando i Guglielmo, pewni uczuć swoich ukochanych, chętnie przyjmują zakład.

Odsłona 2.
Don Alfonso wprowadza w życie zamierzony plan. Udaje się do domu Fiordiligi i Dorabelli, aby je zawiadomić, że ich narzeczeni otrzymali rozkaz natychmiastowego stawienia się w pułku, który właśnie wyrusza na wojnę (aria Vorrei dir). Dziewczęta są zrozpaczone i gdy zjawiają się Guglielmo i Ferrando, następuje wzruszająca scena pożegnania.

Odsłona 3.
Obie siostry tęsknią za swymi ukochanymi i z oburzeniem odrzucają radę pokojowej Despiny, aby w innym towarzystwie poszukały nieco pociechy i rozrywki (aria Dorabelli Ah, scostati). Don Alfonso jednak sam zamierza im owo towarzystwo narzucić i – przekupiwszy uprzednio Despinę – wprowadza dwóch przystojnych i bogatych gości z Albanii, którzy natychmiast zalecają się do Fiordiligi i Dorabelli. Obu siostrom nie przychodzi do głowy, że ci rzekomi Albańczycy to Ferrando i Guglielmo, z których każdy w przebraniu zaleca się do narzeczonej swego przyjaciela. Fiordiligi (aria Come scoglio) i Dorabella wychodzą jednak zwycięsko z pierwszej próby, odrzucając zaloty ku skrytej radości oficerów.

Odsłona 4.
Obaj przybysze, udając rozpacz z powodu obojętności dziewcząt, zażywają rzekomo truciznę, której skutek – jak stwierdza przebrana za lekarza Despina – zniweczyć może tylko pocałunek. Siostry pozostają nadal niewzruszone.

Akt II.

Odsłona 1.
Po długich namowach Despiny Fiordiligi i Dorabella godzą się na chwilę rozmowy z „Albańczykami”.

Odsłona 2.
Obie siostry ulegają w końcu gorącym namowom i miłosnym zaklęciom rzekomych Albańczyków i ostatecznie nawet zgadzają się ich poślubić. Ferrando i Guglielmo są zrozpaczeni niewiernością narzeczonych. Don Alfonso pociesza ich – così fan tutte – tak czynią wszystkie.

Odsłona 3.
Scena zaślubin Fiordiligi i Dorabelli z Albańczykami. Gdy przebrana za notariusza Despina podsuwa do podpisania kontrakty ślubne, egzotyczni przybysze wymykają się na moment, by zaraz pojawić się znowu, lecz już jako wracający z wojny Ferrando i Guglielmo. Wzburzeni, wyrzucają niewierność swym zawstydzonym narzeczonym, lecz przebiegły Don Alfonso uspokaja ich doprowadzając do szczęśliwego zakończenia.

streszczenie libretta według Przewodnika operowego J. Kańskiego, PWM 2014

recenzje T_DETAILS_SHOW_MORE

Jacek Marczyński, Rzeczpospolita, 14.03.2021
Zasadniczym walorem krakowskiego przedstawienia jest równowaga wszystkich elementów teatru operowego. Szóstce bohaterów Jerzy Stuhr dodał od siebie bogactwo drugiego planu. To plażowicze korzystający na Lido z uroków słońca. Niektórzy pojawiają się na moment, a każdy współtworzy komediową atmosferę. Jednocześnie reżyser zachowuje dystans, przypomina, że to tylko teatr i zdarzenia są zabawą ku satysfakcji widzów.

Współcześnie akcja „Cosi fan tutte" może wydawać się niedorzeczna: dwaj faceci sprawdzają wierność swych kobiet, zalecając się do nich w egzotycznym przebraniu. To pomysł jak z kiepskiej polskiej komedii romantycznej, ale Jerzy Stuhr sprawił, że postaci są wiarygodne, a intryga nie jest taka głupia. Wiele kobiet podjęłoby dzisiaj erotyczną grę z jakimś arabskim biznesmenem.

Oglądając, jak sprawnie reżyser prowadzi śpiewaków w tej komedii (a to gatunek szczególnie trudny w operze), warto słuchać samego Mozarta i tego, jak Tomasz Tokarczyk prowadzi orkiestrę, przyspieszając bądź zwalniając tempo, by mogła wybrzmieć każda wokalna fraza. Premierowa szóstka solistów prezentuje wyrównany poziom, ale nieco lepiej prezentują się panie na czele z Katarzyną Oleś-Blachą. W trudnej roli Fiordiligi dobre komediowe aktorstwo łączy z niezwykle precyzyjnym śpiewaniem. Wyrazistą Despiną jest Paula Maciołek, nieco szaloną Despiną – Monika Korybalska. Towarzyszą im Adam Szerszeń (Guglielmo), Jarosław Bielecki (Ferrando) i Robert Gierlach (organizator intrygi Don Alfonso).
pełna recenzja T_DETAILS_SHOW_MORE
Jacek Marczyński, Ruch Muzyczny, 25.03.2021
W finale spektaklu Opery Krakowskiej słońce łagodnie zachodzi, nadal jest słodko. Przebrzmiał motyw przypominający, że „tak czynią wszystkie”, boska muzyka Mozarta triumfuje. Może tyle powinno nam wystarczyć, trudnych pytań mamy dziś aż nadto. Bawmy się zatem na Così fan tutte, tym bardziej że satysfakcji dostarcza i strona muzyczna, począwszy od precyzyjnie zagranej uwertury.
pełna recenzja T_DETAILS_SHOW_MORE

Trailer

Reportaż z przygotowań do premiery spektaklu

Reportaż z przygotowań do premiery spektaklu „Cosi fan tutte” Wolfganga Amadeusza Mozarta w Operze Krakowskiej (premiera: 12 marca 2021).

Realizatorzy:
Reżyseria: Jerzy Stuhr
Kierownictwo muzyczne: Tomasz Tokarczyk
Asystent kierownika muzycznego: Piotr Wacławik
Scenografia: Natalia Kitamikado
Kostiumy: Maria Balcerek
Ruch sceniczny: Gabriela Kubacka
Reżyseria światła: Dariusz Pawelec
Asystent reżysera: Mateusz Makselon
Inspicjent: Justyna Jarocka-Lejzak, Agnieszka Sztencel
Sufler: Dorota Sawka, Maria Mitkowska
Przygotowanie chóru: Janusz Wierzgacz, Joanna Wójtowicz

O „Cosi fan tutte” opowiadają:
realizatorzy: Jerzy Stuhr, Tomasz Tokarczyk i soliści – Katarzyna Oleś-Blacha (Fiordiligi), Monika Korybalska (Dorabella) oraz Adam Szerszeń (Guglielmo)

Reportaż przygotowali: Marta Mastyło, Rafał Śmierzchalski, Jakub Śmierzchalski

© Opera Krakowska, 2021

nadchodzące spektakle z tego gatunku